24. maí 2009 klukkan 23:34
jaeja gódir hálsar og hinir líkamspartar. Tá er komid ad mínu seinasta bloggi hérna úr Karabískahafinu, en ádur en vid höldum áfram vil ég vitna í fréttagrein morgunbladsins;
""Ég er þess fullviss að vönduð rannsókn muni leiða í ljós algert sakleysi mitt af þeim ávirðingum sem á mig hafa verið bornar í fjölmiðlum,“ segir Ólafur Ólafsson " Víst ad tad er komid á hreynt tá er best ad segja frá tví sem hér hefur veri ad gerast. Núna á midvikudaginn héldum vid Audur af stad í kvedjuleidangur um landid og fyrsta stopp var hjá Línu í Nagua. Tegar tangad var komid var tessi heljarinnar regningardemba tar ad allar götur voru umbreyttar í laeki og fossar féllu framm af hústökum. Eftir stutt stopp heima hjá Linu fórum vid 3 med hálfgerdum straetó til Cabrera tar sem hún Veronika er búsett og var planid ad vera tar yfir nóttina, tar sem foreldrar hennar hérna reka nokkur hótel og tau voru búin ad bjóda okkur gistingu í einu herberginnu. Tar var dagurinn bara tekinn rólega í gódra vina hópi. Naesta dag var svo plani hjá mér og Audi ad fara til Santiago og vard sú ferd heldur betur skrautleg. Byrjudum á tví ad fá far me bíl sem keyrir á milli Cabrera og Nagua (svona nokkurvegin straetó), tegar tangad var komid fórum vid ad bílastöd tar sem pallbílar sem keyra um allt landid med fólk fara. Tar fengum vid taer fréttir ad seinasti bíllinn til Santíago vaeri farinn en tad vaeri bíll ad fara til San Francisco og tar vaeri bíll sem myndi fara til Santiago. Vi bara keyptum tad og héldum ferd okkar áfram. Tegar til San Francisco var komid komust vid a tví ad bíllinn tadan vaeri farinn en tá kom eitthver leigubílstjóri og sagdist geta keyrt okkur fyrir 2000 pesóa, sem er um 7000kr, en hér er tad alveg hellings peningur fyrir tetta og má tíl tess geta ad vid borgudum 220 pesóa ad komast til San Fransisco og er tad ekkert mikid styttra. Tarna var svo önnur kona med líti barn sem turfti ad komast til Santiago en var hún einungis med um 300 pesóa og vid bara med 1100 pesóa. Eftir gódan tíma félst svo bílstjórinn bara á tad verd og keyrdi okkur. Tegar vid komum svo í Santiago hringdum vid í vinafólk okkar tar sem aetladu ad saekja okkur og tjádu tau okkur um tad ad tad vaeri 10 mínútur í sig. Tá ákvad ég bara ad stökkva á spilavíti á meda og reyna a vinna peninginn minn aftur í rúllettu, en kom tví midur bara út 500 pesóum fátaekari. Tá var restina af kvöldinu bara tekid rólega med spjalli og svo farid í háttin. Tessa nótt átti ég ad gista hjá félaga mínum Sebastian, en tegar ad svefni kom tá komst ég ad tví ad hann hreyfir sig meira en ofvirkur spretthlaupari í svefni og var tví mest lítid sofid tá nótt. Naesti dagur má svo stimpla sem samkynhneigasta dag lífs míns tar sem ég og Audur fórum heim til vínkonu okkar Genesis, og tródum vi okkur í eitt rúm ásamt 3 hommum, teim Alex, Amin og Daniel, sem búa í Santiago og horfdum á myndinna "Another Gay Movie" sem fjallar um 4 homma sem eru ad reyna ad ná sér í stráka. Eftir um 90 mín af kvöl og smá hlátur ad horfa á tessa mynd var skelt sér í sturtu og skrapp ég med Sebastian heim til eitthverja Dóminikana ad spila póker. Eftir gott kvöld tar og trátt fyrir ad hafa byrjad fyrsta spilid med konga tríói labbadi ég tadan einning út 500 pesóum fátaekarri :(. Tá var bara hringt á taxa og kíkt á naeturlífid, sem tó ekki var uppá marga fiska tad kvöldid. Eftir smá stund tar var ákvedid a kíkja bara heim í hús en tar mynu málin snúast tar sem ég átti ad gista ásamt Audi og Genesis heima hjá Genesis, en tar meiga ekki strákar gista. Eftir sma plön og undirbúning tókst okkur öllum samt ad komast inn í herbergi án vandraeda. Naesta morgun var svo mamman vöknud til ad maeta í vinnu og turfti ég tá ad henda mér undir rúm og bída tar tar til hún faeri. tar lá ég í kremju í um 15 mínútur tar til hún loksins fór. Restinn af deginum fór svo bara í rólegheit og ísát tar til ad farid var uppí rútustöd og haldid í borginna.
Núna er svo einungis vika í ad madur mun stíga faeti á gólf Keflarvíkurflugvölls og fallast í fadm fjölskyldunnar eftir 9 mánudi af tessu aevintyri. Tetta hefur verid alveg hreyn ótrúleg lífsreysla og mun aldrei gleymast. Ég mun taka eitt loka, loka blogg tegar komid verdur heim tar sem ég mun segja frá heimferdinni og tjá um allt tetta aevintýri í heild. Hlakka óendanlega mikid ad koma heim og hitta alla aftur og sjá hvernig allt og allir hafa breyst. Ég vil takka öllum sem hafa skrifad athugasemdir og í gestabókina hjá mér og hefur tad verid alveg ótrúlegur studningur ad lesa tad tegar erfiast var. Ég vil loka tessu blogg med textabroti úr laginnu "Wait" med Bítlunum tar sem sá texti segir nánast allar mínar tilfinningar í augnarblikinu;
It's been a long time
Now I'm coming back home
I've been away now
Oh how I've been alone
Wait till I come back to your side
We'll forget the tears we've cried
I feel as though
You ought to know
That I've been good
As good as I can be
And if you do
I'll trust in you
And know that you
Will wait for me.
Ólafur Ólafsson
18. maí 2009 klukkan 01:21
Jaja aetli madur fari ekki adeins ad láta vita ef sér hérna.
En aetla samt add byrja med smá kvörtunn. Hann Jóhann Berg á seinustu 5 skriftirnar í Gestabókinni og er med yfirbudi í ad skrifa í athugarsemdir. Tessi naesta setning sem byrt verdur innan gaesalappa er till allra nema Jóa "SKAMMIST YKKAR". Ég veit ad tad eru fleirri ad lesa og langar ad sjá ykkur hin skilja eftir ykkur eina kvedju eda svo í gestabókina eda í athugarsemdir. Hélt ad ég myndi aldrei á aefinni segja tetta en takid hann Jóa Berg til fyrirmyndar, samt bara í tessu tilviki. Í nánast öllum ödrum tilvikum á tessi setning ekki vid.
Tá er ódum farid ad styttast í endalokin hérna og adeins 14 dagar í ad madur stígur á Íslandid. Hérna er búid ad vera alvege hellinguar ad gera frá seinasta bloggi og eins og vanalega tá er nánast hver einsti dagur sem eftir er hérna bókadur í eitthvad spennani. Seinasta helgi var planad ad kýkja til Santiago en plönin breittust smá og var tví haldid frekar í afmaelisveislu hjá 3 af skiptinemunum (2 tjódverjum og einni finskri). Ég ákvad ad hafa tetta ferkar frjálsa heldi og í stadin ad gista hjá eitthverjum af skiptinemunum ákvad ég ad tá mér hótel á adal ferdamannagötunni í Höfuborginni og vera ekta túristi. Tegar ég kom í borginna fór ég heim til Audar tar sem Gudrún og Villi komu fljót eftir og tad faerindi Gjafir frá himnaríki, PÁSKAEGG :O. Gudrun hafdi fyrr um daginn fengid pakka frá Ísalndinu sem inni hélt 6 lítil páskaegg og brögdudust tau eins og dýrindis jólamáltíd. Vona svo innilega ad mín páskaegg séu entá á sínum stad í ískapnum á Kambsveginum. Annars var lítid um ad vera fyrr en um kvöldid tegar farid var í veislunna. Tar voru margir af skiptinemunum komnir saman ásamt sjálfbodarlidunum, frítt áfengi og matur. Gersist varla betra. eftir góda skemtun var svo bara haldid á hótelid og nád sér í svefn. Á laugardeginum var madur svo vakinn óvenju snemma (s.s. fyrir hádegi), tar sem heryngernigarkerlingarnar vilu fara ad trífa hótelid og skrapp madur tá í smá göngutúr medframm strandlengjunni. Eftir um klst. labb var madur ordin alltof treyttur (farin úr öllu formi) og hringt var á leigubíl og aftur uppá hótel. Eftir smá stopp tar hittumst vid svo nokkrir af skiptinumunum og röltum um túristahverfid í góda stund og ís var étin. Svo um kvöldid var planid ad éta eitthvad gott og fara svo á djammid, en tar sem svo léleg stemmign var fyrir utan skemmtistadinn var í stadinn bara ákvedid ad taka skeptinemapöbbarölt og kvöldid tekid rólega. Eftir góda stund á pöbbnum var svo bara haldid heim á hótel. Svo á sunnudeginum var manni hent útaf hótelinu og skrapp ég tá til vinkonu tar sem tíminn var látinn lída tar til rútan faeri.
Tessi helgi hefur svo heldur ekki verid af verri endanum tar sem í gaer fór fjölskyldan uppá fjallakofa hérna og tekid sundsprettur í ánni, sem var alveg tvílikt hresandi eftir tennan sjúklega hita sem nú stendur yfir í Azua tar sem sumrid er ad koma. tar má til gamans geta ad á nordanverdulandinu er núna almannavarnavidvörun í gangi tar sem rigningin er víst ad kaffaera og drekkja öllu ásamt tví ad í Höfudborginni hafa rigningar verid tídar. En hérna í Azua hefur ekki ringt sídan í febrúar og er tad ekkert óvenjulegt ad tad komi 6 mánada turkatímabil hér í Azua. Pabbinn var eitthvad at útskýra tetta fyrir mér og hefur tetta eitthvad med stadsetningunna á baenum og landslaginnu ad gera ad tad rignir hérna allt í hring en í baenum sjást ekki ský á himni. Svo í dag var hldid á ströndinna og öllum deginum eitt tar. Fjölskyldan búin ad vera í alveg svakalegu sjokki tar sem ég er búin ad vera hérna í 8 og hálfan mánud og aldei farid á ströndinna í Azua. Tar var mikid um fjör og gaman tar sem öldurnar voru miklar og háar og tó nokkud af fólki. Og á eitthvern ótrúlegan hátt tókst mér, í annad skiptid í röd, ad fara á strönd hérna án tess ad brenna. Alveg hreint ótrúlegt.
Framtídarplönin hljóma svo tannig ad á midvikudaginn verdur haldid í kvedjutúr um landid ásamt Audi tar sem verdur farid til Puerto Plata og Santiago og endad svo í afmaeli á laugardeginnum hjá einum af skiptinemunum. Svo skilst mér ad á sunnudaginn aetlum vid fjölskyldan aftur á ströndinna tannig ad matur geti nád smá lit. Hrillilegt ad koma heim eftir 9 mánudi í Karabískahafinu og líta út eins og snjókall. Svo var minn seinasti skóladagur hérna á föstudaginn. Naesta vika er bara undirbúningur fyrir prófin tannig ad ég verd bara sofandi í stadinn og vikunna eftir tad byrja prófin. ég mun adeins geta tekid 4 af 10 prófum tannig ad ég nenni ekkert ad vera ad standa í teim :D Á Tridjudaginn er svo seinasti píanó tíminn minn tar sem verdur próf í stadinn fyrir venjulegs tíma og mun ég svo fá vidurkenningarskjal eftir tann tíma.
Allar myndir sem ég á eru nú loksins komnar inn á bloggid. Baedi úr Cabrera ferdinni og AFS ferdinni um sudurpartinn.Nóg í bili. Hendi inn loka blogginu mínu í byrjun naestu viku og svo er tad bara heim á sunnudaginn 30.mai tar sem ég mun lenda á keflarvíkurflugvelli tann 30.maí 2009. Get ekki bedid.
Ólafur Ólafsson
07. maí 2009 klukkan 16:43
Allar myndir komnar inná myndaalbúmin. Baedi úr Cabrera ferdinni og Ferdinni um sudurlandid. Myndirnar eru reindar ekki í neinni tímaröd innann albúmanna, eingöngu eftir dögum.Daginn
já tá er komid ad ödru bloggi og tad ekki af verri endanum. Byrjum tad samt á einni léttri og brosmildri tilkynningu. núna eru adeins 23 dagar í heimkomu og er spennan ad verda óborganleg. nóg planad ad gera hérna tó og mun tví tímin lída eins og elding. Ef eitthverjum vantar eitthvad í fríhöfninni má alveg henda á mig tölvupóst med óskum iceland_1@hotmail.com
Núna um helgina var kíkt í ferdalag med AFS tar sem áaetlunin var ad skoda sud- vestur part landsins ásamt tví ad kýkja adeins til Haiti sem er eitt af fátaekustu lönddum í heimi.
Á föstudaginn hélt ég í borginna tar sem ég myndi gista hjá Villa, eins og vanalega. Fjölskyldan hans er ordin nokkurnveginn fóstur-fjölskylda mín hérna. kl 4:30 um nóttina hittist svo ferdahópurinn og lagt var í hann. Fyrsta stopp var vid saltverksmidju vid Salina ströndinna tar sem vinsla var í fullum gangi. tadan var svo haldid ad eidimörk sem var tar rétt hjá sem var alveg eins og taer sem madur sér í sjónvarpinu. Gulur sandu, sandhólar og allur pakkinn. Svo var aftur hoppad uppí rútu og leidangrinum haldid áfram. EFtir um 14 klst. ferdalag var svo komid uppí hótel. Tegar tangad var komid var bara skellt sér í sundlöginna, bordad, spjallad smá og svo bara beint í háttinn tar sem langur dagur myndi bída okkar naesta morgun.
Vakning fór fram snemma um nóttina, öllm hent inní rútu og lá leidinni ad skoda útsýni úr eitthverjum fjallakofa og svo á ströndina. Eftir ad hafa setid í rútunni í dágóda stund vorum vid komin eitthvad uppí fjöll tar sem dýrlegt fjallaútsýni beid okkur. ekki var stoppad stutt tar en leidinni lá tá á strönddinna. Tar var tékkad á sólinni, bordad og spriklad duglega í sjónum. Eftir smá tíma a sprikla tókum vid eftir skútu sem var útá midju hafinu (aetli hún hafi ekki verid svona um kílómetra í burtu). Vid urdum forviti ad venju og héldum af stad til ad synda ad henni. byrjudum sem 9 manna hópur en einn datt út ödru hverju og endudum vid 3 sem aetludum alla leid. Eftir dágóda stund ad synda fórum vid ad heyra öskur frá bakkanum og ákvádum tví ad segja tetta gott tegar vid vorum um hálfnud. Tegar vid vorum svo á leidinni til bara sáum vid Ailsu, sem er umsjónarmadur og skipuleggjadi allra AFS ferdanna, synda á móti okkur og ekki var hún brosandi. Skammirnar dundu svo á okkur í smá stund fyrir ad hafa synt svona langt út á tess ad spyrja neinn um leyfi né láta vita af okkur. Tá fengum vid svo ad vita ad tarna sem vid vorum eru hákarlar, marglittur og hefdum vid farid mikid lengra hefdum vid endad í útstraumnum og tá hefdum vid ekki snúi aftur syndandi. Stuttu eftir tetta kom svo bátur til okkar, med einum af sjálfbodarlidunum, fullur af björgunarvestum og var tá bara búid ad senda út lid til ad bjarga okkur. vid syntum svo bara í land og reyndum ad líta út eins og vid saejum eftir tessarri för okkar. Eftir nokkra klukkustundir á ströninni var svo haldid aftur í hótel, bordad og skemmt okkur. Vid fengum svo ad vita tad ad vid yrum vakin kl: 4 um nóttina tannig ad vid aetludum ad reyna ad vaka tetta vara og sofa sv í rútunni daginn eftir. eitt af ödrum týndist tó fólkid inní herbergi og var bara ég og einn af ítölunum eftir úti. Tegar klukkan var svo ordid 3 ákvad ég nú ad ná smá dúr en tegar ég kom inní herbergi var Villi og Audur búin ad taka ALLT rúmid og lökin. Ég fann tá bara eitthvad blautt handklaedi, i-podin minn og henti mér í lítinn stól sem var í herbergin og reyndi ad hvílast adeins.
Klukkan stunvíslena 4 um nóttina var okkur svo hent frammúr, inní rútu og lá stefnan ad landamaerunum a dHaiti tar sem vid aetludum adeins ad kýkja yfir. Eftir ad hafa verid í um 4 klst rútuferd vorum vid komin á öruglega tann sorglegasta stad sem ég hef séd. hundrudir af fátaeklingum ad bera aleigur sínar í gegnum drulluna sem tarna var. fullt af sölufólki ad reyna ad graeda smá aur. um leid og vid komum inn í Haiti fór hópur ad elta okkur og reyna ad sníkja útur okkur pening me tví ad segjat vera eitthverjir stjórar tarna og vid turftum ad borga teim til ad komast inní lanid. Fararstjórunum var alveg haett ad lítast á blikuna og var tví mjög fljótlega bara snúid vid.Tegar komid var svo upp í rútu tók ég eftir tví mér til mikillar skemmtunnar ad ég var bókstaflega útétin af mosquito flugum á höndunum, fótunum og bakinu. Tegar vid vorum komi aftur uppí rútu lá leidangur okkar ad eitthverri sundlaug sem vid bursluddum adeins í og svo var bara haldi aftur í borgina.
Á tridjudeginum fórum ég og Villi svo á adal túrista götuna hérna í höfudborginni og létum eins og algerir túrista tar sem vid flökkudum á milli allra bása og gjafavarabúda. Tegar vid vorum ný komnir sáum vid strax ad einn madur elti okkur og fylgdist stíft med okkur. Svo sáum vid hann fara ad tala í símann og um mínútu seinna kom annars til okkar og reyndi ad fara a spjalla vid okkur um hvadan vid vaerum og svoleidis. Svo fór hann ad segja okkur frá eitthverjum stippklúbbum sem voru tarna í nágreninu og fór svo ad segja okkur ad ef okkur vantadi hórur tá vaeri hann med taer bestu sem til vaeru. Vi aftökkudum pent og reyndum ad lhalda ferd okkar áfran en tá fór hann aftur ad bjóda okkur vörur, en í tetta skipti voru tad eiturlyf. En og aftur aftökkudum vid pent og héldum okkar ferd áfram tar til hann fór. Eftir ad hafa keypt nokkrar túristavörur héldum vid aftur heim á leid.
í gaer kom ég svo aftur hingad í borgina en stoppid verdur ekki langt tví ad á morgun mun ég halda til Santiago ásamt Audi tar sem félagi okkar tar á afmaeli og mun ég snúa aftur á mánudaginn.
Er ad hlada inn myndunum frá Cabrera (seinasta blogg) og myndunum frá tessarri helgi. Netid hérna er alveg hrillilega haegt tannig ad ég veit ekki hvort ég nái ad koma teim öllum inná fyrir helgi. Mun merkja med Raudu hérna efst í bloggid um leid og allar myndir eru komnar.
Bless í bili
Ólafur Ólafsson