Working Hard or Hardly Working ??
08. apríl 2009 klukkan 18:27
ATH! Myndir komnar á bloggid.
Daginn og gledilega súkkuladiátshátid :D
Hér er allt búid ad vera á fullu í ferdalögum og skólasleppi ad venju. Um tar seinustu helgi fór ég og heimsótti hana Rúnu í Santiago. Lagdi á stad tangad á föstudegi og var tar yfir helgina. Tar var adeins helgn bar tekin rólega ásamt heimafólki tó adeins var kíkt á skemmtistadina um kvöldi. Svo tegar kom ad heimför var fullt í rútuna sem ég turfti ad taka tannig ad ég turfti ad taka naestu rútu og redda mér svo í borginni yfir nóttina og kom tví aftur til Azua á mánudeginum. Núna er svo páskavikan hérna og er frí í skóla frá föstudeginum til sunnudags og nýtti ég mér tad á Fimmtudaginn skellti ég mér svo aftur uppí rútu og tékkadi á Höfudborginni tar sem planid var ad fara til eyjunnar Isla Saona á Laugardeginum. A föstudeginnum átti ég svo pantadan tíma á sendirádsskrifsstofu Íslands hérna tar sem kosningar mínar áttu svo ad fara fram. Tegar legubíllin stoppadi fyrir utan húsid var tad fyrsta sem greyp athygli míns og Villa, sem fór med mér sem "klappstýra", var skjaldarmerki íslands utan á húsinu. Tarna var tad fyrsta sem manni datt í hug ad gera var bara ad leggja haegri hönd á hjarta, syngja tjódsönginn og gráta af tjódarstolti. Tegar inn var komid beid okkur risa stór skrifstofa med kristal ljósakrónu hangadi í loftinu, íslenska fánanum á veggnum og stór mynd af Óla grís á veggnum. Svo var manni rétt hellingur af pappírum og umslögum tar sem madur turfti ad skrifa ad ég vaeri ad kjósa utan kjörsvaedis. Svo á kjörsedlinum sjálfum stód gód setning sem ég turfti ad skrifa undir "ég her med undirrita ad ég kýs óáreittur og í einrúmi tar sem einginn sér mitt atkvaedi". Um leid og ég kláradi ad lesa tetta leit ég yfi öxlina á mér tar sem Villi skód og var ad sjá hvern ég vaeri ad kjósa. Sendirádsmadurinn skrapp svo adeins út af skrifstofunni og datt okkur tá í hug ad láta Villa skrifa Nafn flokksins á kjórsedilinn minn, en tá kom gaurinn aftur og nádum vid tví tá ekki. Svo snemma á laugardagsmorgni hittumst vid öll fyrir Isla Saona ferdina. Isla Saona hefur oft verid köllud parardísar eyja fyrir sína snjóhvítu strandir og kristal taera sjó, og brást tad nafn okkur ekki. Ferdin hófst frá höfudborginni og hélt leidinni tadan til borgarinnar La Romana. Tar var hradbátur tekinn frá höfnnni og ad skútu sem var stadsett fyrir utan höfnina. Á skútunni var bara notid lífsins med sólbadi og horft á flugfiska fljúga yfir sjónum. Eftir um klukkustundar skútusiglingu var komid á áfangastad. Tarna bidu okkur skjanna hvítar strendur svo langt sem augad sá og hafid hreinna en íslenska kranavatnid. Tarna var lídi haegt ad synda í sjónum tar sem hann var svo grunnur. Vid Fórum 4 íslendingar og aetludum ad reyna ad labba eins langt og vid gaetum ut í sjóinn og eftir góda göngu og klifur yfir kórala heyrdist allt í einu kallad frá Báru "MARGLYTTUR!!". Tá var snögt snúid vid og brunad til baka. Ég er sko ekki ad fara ad mýga á mig aftur útaf eitthverju anskotans sjávardýrum. Eftir smá sprell í sjónum og mat var sýdan haldid aftur uppí hradbát og tadan haldid ad eitthverjum stad í sjónum tar sem krossfiskar voru útum allt og tó vid vorum tarna útí mydju karabískahafinu gátum vid sest á sjávarbotninn og sjórinn nádi okkur rétt svo upp ad öxlum. Tarna var haldid smá glens og gaman og svo haldid aftur uppí bát og til La Romana. Tegar í land var komid mátti vel sjá ad Axlirnar, brjóstkassinn og bakid var búid ad breita verulega um lit og var ordid RAUTT. Svo var haldid aftur í borgina. Tar var svo restin tekin med rólegheitum. Tá hittumst vid nokkrir skiptinemar og sjálfbodarlidar á laugardaags og sunnudagskvöldinu og runtudum um borgina og fórum t.d. inní eitt hverfi sem er afgirt og tú tarft ad vera med sérstakt leyfi til ad komast inní tad, nema tú búir tar. Mér skilst ad tetta sé tad hverfi tar sem Hollywood stjörnurnr eiga húsnaedi og ríkasta fólkid í dóminíska, og sást tad vel á húsa staerdum. tetta voru allt saman risa stórar hallir sen madur hefdi öruglega alveg getad lifad saemilegu lífi í teim. Svo á í gaer var svo haldid aftur heim í Azua. Gód helgi ad baki, ekki ekki sídri frammundan. Naestu helgi skilst mér ad ég sé ad fara í eitthvad ferdalag upp í fjöllin med fjölskylddu minni og eitthverri vinafjöslkyldu teirra. Helgina eftir tad er svo íslendingaferd okkar skipulögd tar sem vid munum kýkja til Veroniku í Cabrera. En med öllum skemmtilegum fréttum geta alltaf leynst eitthverjar ekki eins brosmildar. Tannid er tad nú ad á midvikudaginn 15. apríl munum vid 8 íslendingarnir sem lögdum ad stad í tetta ferdalag einungis verda 7. Hún Rúna mun vera á heimleid og verdur tad mikill missir fyrir fíflaskap hópsins. Vona bara ad heimgferdin gangi sem best og tú komist heil heim. Sjáumst svo bara hress í tegar leidir okkar liggja aftur saman. Póstkortin mín eru svo komin í póst og aettu tví vonandi ad berast fljótlega til ykkar sem á teim eiga von.
Daginn og gledilega súkkuladiátshátid :D
Hér er allt búid ad vera á fullu í ferdalögum og skólasleppi ad venju. Um tar seinustu helgi fór ég og heimsótti hana Rúnu í Santiago. Lagdi á stad tangad á föstudegi og var tar yfir helgina. Tar var adeins helgn bar tekin rólega ásamt heimafólki tó adeins var kíkt á skemmtistadina um kvöldi. Svo tegar kom ad heimför var fullt í rútuna sem ég turfti ad taka tannig ad ég turfti ad taka naestu rútu og redda mér svo í borginni yfir nóttina og kom tví aftur til Azua á mánudeginum. Núna er svo páskavikan hérna og er frí í skóla frá föstudeginum til sunnudags og nýtti ég mér tad á Fimmtudaginn skellti ég mér svo aftur uppí rútu og tékkadi á Höfudborginni tar sem planid var ad fara til eyjunnar Isla Saona á Laugardeginum. A föstudeginnum átti ég svo pantadan tíma á sendirádsskrifsstofu Íslands hérna tar sem kosningar mínar áttu svo ad fara fram. Tegar legubíllin stoppadi fyrir utan húsid var tad fyrsta sem greyp athygli míns og Villa, sem fór med mér sem "klappstýra", var skjaldarmerki íslands utan á húsinu. Tarna var tad fyrsta sem manni datt í hug ad gera var bara ad leggja haegri hönd á hjarta, syngja tjódsönginn og gráta af tjódarstolti. Tegar inn var komid beid okkur risa stór skrifstofa med kristal ljósakrónu hangadi í loftinu, íslenska fánanum á veggnum og stór mynd af Óla grís á veggnum. Svo var manni rétt hellingur af pappírum og umslögum tar sem madur turfti ad skrifa ad ég vaeri ad kjósa utan kjörsvaedis. Svo á kjörsedlinum sjálfum stód gód setning sem ég turfti ad skrifa undir "ég her med undirrita ad ég kýs óáreittur og í einrúmi tar sem einginn sér mitt atkvaedi". Um leid og ég kláradi ad lesa tetta leit ég yfi öxlina á mér tar sem Villi skód og var ad sjá hvern ég vaeri ad kjósa. Sendirádsmadurinn skrapp svo adeins út af skrifstofunni og datt okkur tá í hug ad láta Villa skrifa Nafn flokksins á kjórsedilinn minn, en tá kom gaurinn aftur og nádum vid tví tá ekki. Svo snemma á laugardagsmorgni hittumst vid öll fyrir Isla Saona ferdina. Isla Saona hefur oft verid köllud parardísar eyja fyrir sína snjóhvítu strandir og kristal taera sjó, og brást tad nafn okkur ekki. Ferdin hófst frá höfudborginni og hélt leidinni tadan til borgarinnar La Romana. Tar var hradbátur tekinn frá höfnnni og ad skútu sem var stadsett fyrir utan höfnina. Á skútunni var bara notid lífsins med sólbadi og horft á flugfiska fljúga yfir sjónum. Eftir um klukkustundar skútusiglingu var komid á áfangastad. Tarna bidu okkur skjanna hvítar strendur svo langt sem augad sá og hafid hreinna en íslenska kranavatnid. Tarna var lídi haegt ad synda í sjónum tar sem hann var svo grunnur. Vid Fórum 4 íslendingar og aetludum ad reyna ad labba eins langt og vid gaetum ut í sjóinn og eftir góda göngu og klifur yfir kórala heyrdist allt í einu kallad frá Báru "MARGLYTTUR!!". Tá var snögt snúid vid og brunad til baka. Ég er sko ekki ad fara ad mýga á mig aftur útaf eitthverju anskotans sjávardýrum. Eftir smá sprell í sjónum og mat var sýdan haldid aftur uppí hradbát og tadan haldid ad eitthverjum stad í sjónum tar sem krossfiskar voru útum allt og tó vid vorum tarna útí mydju karabískahafinu gátum vid sest á sjávarbotninn og sjórinn nádi okkur rétt svo upp ad öxlum. Tarna var haldid smá glens og gaman og svo haldid aftur uppí bát og til La Romana. Tegar í land var komid mátti vel sjá ad Axlirnar, brjóstkassinn og bakid var búid ad breita verulega um lit og var ordid RAUTT. Svo var haldid aftur í borgina. Tar var svo restin tekin med rólegheitum. Tá hittumst vid nokkrir skiptinemar og sjálfbodarlidar á laugardaags og sunnudagskvöldinu og runtudum um borgina og fórum t.d. inní eitt hverfi sem er afgirt og tú tarft ad vera med sérstakt leyfi til ad komast inní tad, nema tú búir tar. Mér skilst ad tetta sé tad hverfi tar sem Hollywood stjörnurnr eiga húsnaedi og ríkasta fólkid í dóminíska, og sást tad vel á húsa staerdum. tetta voru allt saman risa stórar hallir sen madur hefdi öruglega alveg getad lifad saemilegu lífi í teim. Svo á í gaer var svo haldid aftur heim í Azua. Gód helgi ad baki, ekki ekki sídri frammundan. Naestu helgi skilst mér ad ég sé ad fara í eitthvad ferdalag upp í fjöllin med fjölskylddu minni og eitthverri vinafjöslkyldu teirra. Helgina eftir tad er svo íslendingaferd okkar skipulögd tar sem vid munum kýkja til Veroniku í Cabrera. En med öllum skemmtilegum fréttum geta alltaf leynst eitthverjar ekki eins brosmildar. Tannid er tad nú ad á midvikudaginn 15. apríl munum vid 8 íslendingarnir sem lögdum ad stad í tetta ferdalag einungis verda 7. Hún Rúna mun vera á heimleid og verdur tad mikill missir fyrir fíflaskap hópsins. Vona bara ad heimgferdin gangi sem best og tú komist heil heim. Sjáumst svo bara hress í tegar leidir okkar liggja aftur saman. Póstkortin mín eru svo komin í póst og aettu tví vonandi ad berast fljótlega til ykkar sem á teim eiga von.
Ólafur Ólafsson