Stop putting me in onefolowing.
16. mars 2009 klukkan 17:40
Neihh tú hér, sá tig ekki.
Vid skulum byrja á byrjuninni. Vallý amma, Innilega til hamingju med 81 ára afmaelid á morgun(tridjudaginn). Verdur reyndar tví midur ad bída eftir kossunum og knúsinu tar til ég kem aftur, en betra er seint en aldrei. Hlakka til ad sjá tig aftur eftir nokkra daga.
En ég aetla ad byrja tetta blogg á einni spurningu: Hvenaer meigst tú á sjálfan tig seinast? Ekki veit ég hverju tid svörudud en annars er mitt svar vid tessarri spurningu ad finna í tessu bloggi.Og nei Jói minn, myndirnar eru sko ekki týndar heldur er verid ad skrifa taer á disk ásamt helling af myndböndum. Er ekki med tad 100% á hreinu hvenaer taer koma í mínar hendur en taer verda langdar fram á bordid.
Tessi helgi sem nú var ad lída var ákaflega skrautleg og skemmtileg í alla stadi. Byrjadi á ad fara á föstudagsmorguninn í borgina tar sem vid vorum ad fara í ferd til Samana í hvalaskodun á laugardeginum.
Föstudagurinn var bara tekin med rólegheitum og kíktum ég, Villi, Gudrún og systir hennar ásamt vinkonum hennar í bíó. My Bloody Valentine vard fyrir valinu....Vá slöpp mynd. Hrillilegir leikarar og sögutrádur sem átti frekar heima í Scary movie myndarödinni en í hrillingsmynd. Eftir bíoid fórum vid í keilu og audvitad hrepti madur efsta saetid eftir harda baráttu vid Gudrúnu. Nádi 3 fellum, 3 hálf fellum og eitt skipi öllum keilunum nema einni(tókum bara 7 umferdir). Eftir keiluna var kíkt í leikjasalinn tar sem spilad var tythokkí. Í einum leiknum á móti Villa reyndi ég vid tá svakalega bjartsýnislegu hhugmynd ad reyna ad spila og fá mér sopa úr bjórnum mínum sem var í gleri. Audvitad tókst mér ad smella stútum af flöstunni beint í framtönnina á mér og braut smá stykki úr henni. Ekki sáttur !! Eftir var bara haldid heim í rólegheit og bedid eftir tví ad vid turtum ad maeta heim til Ailsu, sem er skipuleggjandi allra AFS ferdanna. Eftir um 4 klst rútuferd vorum vid loksins komin til Samana sem er töff baer tar sem 90% íbúa kann ensku og tar eru annarra og tridju kynslódar dóminíkanar sem ekki kunna spaensku. Ekketr var stoppad í baenum heldur var bara hladid beint uppí bát og farid ad leita af hvölum. Bátsferdin var hreint út sagt ömulegt tar sem madur sat í opnum báti og var ad fá sjóinn í gusum framaní sig alla leidinao g blötnadi allur farangur sem madur var med medsér. Ad lokum sá madur svo 2 hvali.....eda vid sáum bak og spord á 2 hvölum og eftir smá eltingarleik vid tá var ákvedid ad hlada til baka tar sem margir voru ordnir svakalega sjóveikir og búid ad lída yfir einn. Tá var ferdinni haldid á Eyju sem er rétt fyrir utan Samana og stoppad tar allan daginn fyrir sólböd og sjóbusl. Tegar vid vorum alveg ad fara ad fara af eyjunni ákvad ég, Gudrún og Villi ad reyna ad príla medfram einum klettinum til ad sjá hvad vaeri hinumegin vid hann. Ég ákvad ad leida hópinn og hef ég gert margt gáfulegra í lífinu. Eftir um mínútu labba tókst mér ad stíga á ígulker, sem er fyrir tá sem ekki vita svona fyrirbaeri med fullt af broddum og er í sjónum. Strax var snúid vid og spurt hvort tetta vaeri nokkud alvarlegt og svarid sem ég fékk frá Ailsu var ekkert tad skemmtilegasta í heimi, "eitthver tarf ad míga á fótinn á tér tví annars mun tér verkja í tetta í alla nótt". Tá var gengid á allan hópin og spurt hvort eitthver turfti ad míga, tar sem ég var ný búin ad taema mína blödru. Einginn baud sig framm en mér til mikillar gledi fann ég ad bladran mín var farin ad fillast aftur tannig ad ég hoppadi bara inná naesta klóset og reddadi málunum. Ekki beint tad skemmtilegasta í heimi né tad léttasta. Kom á óvart hvad tetta var flókid. Svo var haldid aftur í Borgina tar sem búid var ad plana eitthvad pöbbarölt en treitan var of mikil fyrir tad og rotadist madur um leid og rúmid var snert. Naesti morgun var ekkert sá taeginlegasti í heimi tar sem ég var ordin skadbrendur á bakinu og kálfunum.
Svo var bara haldid aftur heim til Azua.
Tók sjálur nánast eingar myndir úr ferdinni en mun stel teim frá hinum skiptinemunum um leid og taer koma á netid. Hendi eitthverjum inn núna og rest kemur seinna. Svo mun ég efla loford mitt til Vallý ömmu frá aetarmótinu ad senda henni póstkort. Keypti nokkur í borginni og mu reyna ad henda teim í póst tegar ég get. Er samt ekki aveg med tad 100% á hreinu hvor komi á undan, ég eda kortin.
Annars bara nóg í bili. Ekkert spennandi ad gerast fyrr en fyrstu helgina í Apríl tannig ad madur sér til hvort madur bloggar eitthvad á milli, bíst samt ekkert vid tví.
Vid skulum byrja á byrjuninni. Vallý amma, Innilega til hamingju med 81 ára afmaelid á morgun(tridjudaginn). Verdur reyndar tví midur ad bída eftir kossunum og knúsinu tar til ég kem aftur, en betra er seint en aldrei. Hlakka til ad sjá tig aftur eftir nokkra daga.
En ég aetla ad byrja tetta blogg á einni spurningu: Hvenaer meigst tú á sjálfan tig seinast? Ekki veit ég hverju tid svörudud en annars er mitt svar vid tessarri spurningu ad finna í tessu bloggi.Og nei Jói minn, myndirnar eru sko ekki týndar heldur er verid ad skrifa taer á disk ásamt helling af myndböndum. Er ekki med tad 100% á hreinu hvenaer taer koma í mínar hendur en taer verda langdar fram á bordid.
Tessi helgi sem nú var ad lída var ákaflega skrautleg og skemmtileg í alla stadi. Byrjadi á ad fara á föstudagsmorguninn í borgina tar sem vid vorum ad fara í ferd til Samana í hvalaskodun á laugardeginum.
Föstudagurinn var bara tekin med rólegheitum og kíktum ég, Villi, Gudrún og systir hennar ásamt vinkonum hennar í bíó. My Bloody Valentine vard fyrir valinu....Vá slöpp mynd. Hrillilegir leikarar og sögutrádur sem átti frekar heima í Scary movie myndarödinni en í hrillingsmynd. Eftir bíoid fórum vid í keilu og audvitad hrepti madur efsta saetid eftir harda baráttu vid Gudrúnu. Nádi 3 fellum, 3 hálf fellum og eitt skipi öllum keilunum nema einni(tókum bara 7 umferdir). Eftir keiluna var kíkt í leikjasalinn tar sem spilad var tythokkí. Í einum leiknum á móti Villa reyndi ég vid tá svakalega bjartsýnislegu hhugmynd ad reyna ad spila og fá mér sopa úr bjórnum mínum sem var í gleri. Audvitad tókst mér ad smella stútum af flöstunni beint í framtönnina á mér og braut smá stykki úr henni. Ekki sáttur !! Eftir var bara haldid heim í rólegheit og bedid eftir tví ad vid turtum ad maeta heim til Ailsu, sem er skipuleggjandi allra AFS ferdanna. Eftir um 4 klst rútuferd vorum vid loksins komin til Samana sem er töff baer tar sem 90% íbúa kann ensku og tar eru annarra og tridju kynslódar dóminíkanar sem ekki kunna spaensku. Ekketr var stoppad í baenum heldur var bara hladid beint uppí bát og farid ad leita af hvölum. Bátsferdin var hreint út sagt ömulegt tar sem madur sat í opnum báti og var ad fá sjóinn í gusum framaní sig alla leidinao g blötnadi allur farangur sem madur var med medsér. Ad lokum sá madur svo 2 hvali.....eda vid sáum bak og spord á 2 hvölum og eftir smá eltingarleik vid tá var ákvedid ad hlada til baka tar sem margir voru ordnir svakalega sjóveikir og búid ad lída yfir einn. Tá var ferdinni haldid á Eyju sem er rétt fyrir utan Samana og stoppad tar allan daginn fyrir sólböd og sjóbusl. Tegar vid vorum alveg ad fara ad fara af eyjunni ákvad ég, Gudrún og Villi ad reyna ad príla medfram einum klettinum til ad sjá hvad vaeri hinumegin vid hann. Ég ákvad ad leida hópinn og hef ég gert margt gáfulegra í lífinu. Eftir um mínútu labba tókst mér ad stíga á ígulker, sem er fyrir tá sem ekki vita svona fyrirbaeri med fullt af broddum og er í sjónum. Strax var snúid vid og spurt hvort tetta vaeri nokkud alvarlegt og svarid sem ég fékk frá Ailsu var ekkert tad skemmtilegasta í heimi, "eitthver tarf ad míga á fótinn á tér tví annars mun tér verkja í tetta í alla nótt". Tá var gengid á allan hópin og spurt hvort eitthver turfti ad míga, tar sem ég var ný búin ad taema mína blödru. Einginn baud sig framm en mér til mikillar gledi fann ég ad bladran mín var farin ad fillast aftur tannig ad ég hoppadi bara inná naesta klóset og reddadi málunum. Ekki beint tad skemmtilegasta í heimi né tad léttasta. Kom á óvart hvad tetta var flókid. Svo var haldid aftur í Borgina tar sem búid var ad plana eitthvad pöbbarölt en treitan var of mikil fyrir tad og rotadist madur um leid og rúmid var snert. Naesti morgun var ekkert sá taeginlegasti í heimi tar sem ég var ordin skadbrendur á bakinu og kálfunum.
Svo var bara haldid aftur heim til Azua.
Tók sjálur nánast eingar myndir úr ferdinni en mun stel teim frá hinum skiptinemunum um leid og taer koma á netid. Hendi eitthverjum inn núna og rest kemur seinna. Svo mun ég efla loford mitt til Vallý ömmu frá aetarmótinu ad senda henni póstkort. Keypti nokkur í borginni og mu reyna ad henda teim í póst tegar ég get. Er samt ekki aveg med tad 100% á hreinu hvor komi á undan, ég eda kortin.
Annars bara nóg í bili. Ekkert spennandi ad gerast fyrr en fyrstu helgina í Apríl tannig ad madur sér til hvort madur bloggar eitthvad á milli, bíst samt ekkert vid tví.
Bless í bili.
Ólafur Ólafsson
Hvaða letiskapur var það um helgina að koma ekki á djammið með mér og Rúnu, þú veist að mig langaði að hitta þig!!!
Svo næst þá komum við Rúna með í keilu og ég rúúúúúúúúúústa þér litla grey, bíddu bara!
Annars ætlaði ég bara að minna þig á það hvað ég elskaði þig mikið og að þú verður að muna eftir kreditkortinu næst þegar þú kemur í bæinn af því að við erum að fara ringshopping... ég sætti mig ekkert við þetta temporary kjaftæði lengi, ég vil fá alvöru hring!
Luuuuuuuuuuv;**